Η εμφάνιση του ΠΑΟΚ απέναντι στον Αγιαξ αφήνει σίγουρα υποσχέσεις -σε ό,τι έχει να κάνει με το δεύτερο ημίχρονο και την υπόθεση πρόκριση στην επόμενη φάση- , χτυπώντας παράλληλα και το καμπανάκι στον Παύλο Δερμιτζάκη. Ο τελευταίος δεν φέρει σε καμία περίπτωση ευθύνη για ό,τι παρουσίασε η ομάδα του, έδειξε όμως ότι μπορεί να διαχειριστεί καταστάσεις και να πλάσει κατά κάποιο τρόπο, ένα σύνολο που δεν επέλεξε αυτός.

Το να επιρρίψει κανείς ευθύνες στον Ζαγοράκη ή τον Βρύζα για την επιλογή του Μπερέτα, δεν έχει κανένα νόημα πλέον. Ετσι κι αλλιώς ο ίδιος ο Βρύζας παραδέχτηκε το λάθος του. Κι αν ισχύουν αυτά που φτάνουν στ` αυτιά μας από ανθρώπους που παρακολούθησαν από κοντά την προετοιμασία της ομάδας, το λάθος ήταν μεγάλο. Και αυτό φάνηκε από τα πρώτα κιόλας λεπτά, με τους ποδοσφαιριστές της ελληνικής ομάδας να παρουσιάζονται τουλάχιστον ανέτοιμοι. Οχι των περιστάσεων, αλλά της εποχής.

Πάμε στα θετικά τώρα. Ο Δικέφαλος του Βορρά θα πρέπει να αισθάνεται τυχερός μέσα στην ατυχία του. Τι σημαίνει αυτό; Πολύ απλά ότι ο χρόνος είναι αμείλικτος για όλους και ο Χαλκιάς δεν αποτελεί εξαίρεση. Ενας καλός, αλλά εξαιρετικά ασταθής τερματοφύλακας, που στα μεγάλα ραντεβού συνηθίζει να παίρνει απουσία. Η ευθύνη του (υπερβολικά) έμπειρου πορτιέρο τεράστια στο γκολ, αλλά η συγκυρία να μπει στη θέση του Κρέσιτς, κομβική.

Ο κροάτης τερματοφύλακας ήταν χάρμα ιδέσθαι και ένας από τους βασικούς παράγοντες που η ομάδα του μπορεί πλέον όχι απλά να ονειρεύεται πρόκριση αλλά να αναγκάσει τον Αγιαξ να δει με άλλο μάτι το παιχνίδι της Τούμπας. Το... ψαρωμένο. Και εδώ παρουσιάζεται η σπουδαία ευκαιρία για την ομάδα του Θοδωρή Ζαγοράκη, του Ζήση Βρύζα, του Παύλου Δερμιτζάκη και των άλλων παιδιών.

Εχει την ευκαιρία από το να κάνει το  παραπάνω βήμα, μέχρι και το... άλμα! Και εκτός των όσων διθυραμβικών μπορούν να τον ακολουθήσουν, έχει την ευκαιρία να αλλάξει το ρου της ιστορίας του. Οσο δύσκολο κι αν φαντάζει αυτό. Μπάλα είναι. Τα έσοδα των ομίλων του Champions League, όχι απλά σβήνουν το χρέος-βραχνά, που βαραίνει τις πλάτες των διοικούντων και ακολουθεί σαν ερινύα τις σκέψεις των οπαδών, θυμίζοντας τους παλιές αμαρτίες, αλλά το συνθλίβουν!

Κι αν το σεντόνι είναι μακριά ακόμα, το Europa League είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για τον ΠΑΟΚ να χτίσει αγωνιστικά, αλλά και να ανασάνει οικονομικά. Αλλωστε τα 4,5 εκ. ευρώ που θα βάλει στα ταμεία του από τη συμμετοχή στους ομίλους της δεύτερης τη τάξει διασυλλογικής διοργάνωσης, μόνο ευκαταφρόνητο ποσό δεν είναι. Κι αν το σεντόνι είναι μακριά, το άλλο το... ριχτάρι του Europa League, απέχει μόλις 90 λεπτά.

Ονειρο θερινής νυκτός; Κι όμως καμιά φορά κι αυτά βγαίνουν αληθινά...