Ο Ριβάλντο έφυγε για να πάει στο Ουζμπεκιστάν όπου του κουνήσαν μερικά εκατομμύρια ευρώ. Για να επιβεβαιώσει το ότι μπορείς να βγάλεις το παιδί από τη φαβέλα αλλά όχι τη φαβέλα από το παιδί. Ο Ριβάλντο υποτίθεται ότι είχε συμβόλαιο με την ΑΕΚ. Υποτίθεται ότι την ΑΕΚ την αγαπούσε, τη λάτρευε και ότι ήθελε να είναι ο αρχηγός της μέχρι να τα τινάξει (ποδοσφαιρικώς). Αλλά στην πρώτη ευκαιρία την έκανε με ελαφριά πηδηματάκια. Και τόσα είχαμε ακούσει για τον χαρακτήρα αυτού του παιδιού...

Η ενέργεια του Ριβάλντο να πιέσει να φύγει από την ΑΕΚ επειδή βρέθηκε κάποιος βαρώνος του φυσικού αερίου ή μεγιστάνας της μπάμπουσκας να του προσφέρει πέντε εκατομμύρια για να κάνει τον ποδοσφαιριστή στο Ουζμπεκιστάν δείχνει τα όρια του που τελειώνει το παραμύθι και αρχίζει η πραγματικότητα.

Μέχρι να βρεθεί ο κροίσος από το Ουζμπεκιστάν ο Ριβάλντο δήλωνε ότι στην ΑΕΚ εφέτος είναι φανταστικά και γίνεται προπόνηση επιπέδου Μίλαν. Δύο πιθανότητες υπάρχουν. Η μία είναι να μην του αρέσει τελικά η Μίλαν. Η άλλη είναι ότι έλεγε ψέματα. Μπορούν να ισχύουν και τα δύο. 

Δεν θέλει και πολλή σκέψη ότι ο Ριβάλντο ήρθε στην Ελλάδα για μια αρπαχτή. Το 2004 είχε ουσιαστικά κόψει την μπάλα - ή αν σοκάρεστε είχε «κλείσει τον κύκλο του στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο» - όταν δέχτηκε την προσφορά του Κόκκαλη να έρθει στην Ελλάδα και στον Ολυμπιακό. Αυτή η αρπαχτή του βγήκε. Συμβαίνει. Πας για μια κι έξω και μετά βλέπεις ότι υπάρχει ζουμί στην ιστορία. 

Ακριβώς επειδή ο Ριβάλντο είδε την Ελλάδα ως αρπαχτή, ένα μάς φλόμωσε στην μπαρούφα καταλαβαίνοντας γρήγορα ότι αυτά θέλουμε να ακούμε και δύο, μόλις διαπίστωσε ότι εδώ τα πράγματα ζορίζουν και πως υπάρχει αλλού ζουμί την έκανε γρήγορα γρήγορα.

Αυτό που έκανε ο Ριβάλντο αιτιολογείται. Γεννήθηκε και μεγάλωσε μέσα στη φτώχια και στις κουβέντες ότι τα λεφτά δεν φέρνουν την ευτυχία εκείνος απαντάει «πόσα;». Αυτό που έκανε δεν δικαιολογείται. Είναι (υποτίθεται) επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και οφείλει να παίζει είτε σε καλές περιόδους, είτε σε άσχημες όπως είναι η τωρινή. Εχει (υποτίθεται) υπογράψει ένα συμβόλαιο που δεσμεύει εργαζόμενο και εργοδότη σε συγκεκριμένους όρους εργασιακής σχέσης. Οπως η ΑΕΚ δεν θα μπορούσε να του πει τον Οκτώβριο «βαρέθηκα, τράβα στη μαμά σου», έτσι και αυτός δεν μπορεί να πει «βαρέθηκα, γνώρισα έναν Ουζμπέκο που με καταλαβαίνει». Αυτό βέβαια εφόσον το συμβόλαιο δεν έχει την υπόσχεση του εργοδότη ότι αν έρθει κάποιος καλός Ουζμπέκος θα σε αφήσω να φύγεις - διότι με τα συμβόλαια της ΠΑΕ ΑΕΚ ποτέ δεν ξέρεις (βλ. Φερέρ).

Ο Ριβάλντο κακώς φεύγει. Οχι μόνο επειδή εγκαταλείπει την (πρώην) ομάδα του σε μια κρίσιμη καμπή της, αλλά επειδή εμφανίζεται τόσο απελπιστικά παραδόπιστος που χαλάει μια καλή εικόνα που με κόπο είχε καταφέρει να χτίσει σε ένα τόσο αντίξοο και δηλητηριώδες περιβάλλον όπως είναι το ελληνικό ποδόσφαιρο.