Πολύ παιχνίδι γίνεται με την απόκτηση του Μπουμσόνγκ. Και όχι ποδοσφαιρικό. Πάνω στον Γάλλο αναπτύσσεται η γνωστή διοικητική - πολιτική - ιδεολογική διελκυνστίνδα ανάμεσα σε Βγενοπουλικούς διαμαρτυρόμενους και ορθόδοξους Τζιγκερικούς, που εμποδίζει κάθε ψύχραιμη αποτίμηση της μεταγραφής. Μιας μεταγραφής που ό,τι και να λέμε είναι ικανή να αλλάξει τον ΠΑΟ προς το καλύτερο. Αλλωστε η ιστορία του Χένρικσεν αποδεικνύει ότι δεν χρειάζεται να σε έχουν βαφτίσει ούτε φονιά, ούτε αυτοκίνητο για να αλλάξεις μια ομάδα.

Το λάθος του Παναθηναϊκού δεν είναι ότι απέκτησε τον Μπουμσόνγκ. Το λάθος είναι ότι είχε ανάγει την υπόθεση «κεντρικός αμυντικός» σε άσκηση επικοινωνιολογίας και πολιτικής. Πρώτα ήρθαν τα βαφτίσια με τους μετόχους να πλειοδοτούν σε χαρακτηρισμούς - «hummer», «killer, «leader» και αν υπήρχε λίγο κέφι παραπάνω ίσως να ακούγαμε και ακόμη πιο γραφικά όπως «master of disaster», «mr universe», «εφιάλτης στην κουζίνα» κ.ά. Επειτα ήρθαν οι άλλες γραφικότητες τύπου «βάζω όσα λείπουν για τον Γκαλάς»: αν είχε λίγο χιούμορ ο Τζίγκερ θα έπρεπε να απαντήσει «λείπουν 100 ευρώ» και να περιμένει τον Πατέρα να του τα δώσει, αλλά χιούμορ ο υιός Βαρδή δεν έχει.

Με άλλα λόγια η υπόθεση «κεντρικός αμυντικός» είχε υπάρξει όλα τα άλλα εκτός από ποδόσφαιρο. Με συνέπεια ο αποκτηθείς κεντρικός αμυντικός να κουβαλάει στις πλάτες του, εκτός από το ούτως ή άλλως δύσκολο έργο του σουλουπώματος της άμυνας του ΠΑΟ και όλα τα πολιτικά/διοικητικά βαρίδια που του φόρτωσαν εν αγνοία του.

Ασφαλώς ο Μπουμσόνγκ δεν ήταν η πρώτη επιλογή του Παναθηναϊκού. Ηταν η τρίτη ή η τέταρτη, πίσω από Γκαλάς, Κρις κλπ. Αλλά είναι μια πολύ καλή επιλογή. Και οικονομική και με προοπτικές και με σπουδαία ποιοτικά χαρακτηριστικά. Να θυμήσω ότι ο ΠΑΟ για τη θέση του κεντρικού μπακ είχε δαπανήσει πρόπερσι 2 εκατ. ευρώ για να πάρει τον Μελίσση! Και τώρα έχει αποκτήσει έναν μπαρουτοκαπνισμένο από ευρωπαϊκές μάχες γάλλο κεντρικό αμυντικό σχεδόν τσάμπα! Δεδομένων και των οικονομικών συνθηκών πρόκειται για μια εξαιρετική μεταγραφική κίνηση. 

Από εκεί και πέρα και ακριβώς επειδή η υπόθεση κεντρικός αμυντικός είχε γίνει ένα πεδίο μάχης εντυπώσεων, μπορεί να ανοίξει μια μεγάλη δημόσια συζήτηση για το πόσο καλός είναι ο Μπουμσόνγκ. Μια συζήτηση που έχει τα ίδια χαρακτηριστικά με τις διοικητικές ίντριγκες στους κόλπους του ΠΑΟ. Αν μια εφημερίδα πρόσκειται στην πλευρά Βγενόπουλου, επικαλείται διάφορους γνώστες του γαλλικού πρωταθλήματος που βγάζουν τον Μπουμσόνγκ σχεδόν σκάρτο. Αν από την άλλη η εφημερίδα πρόσκειται στην πλευρά Τζίγκερ βγάζει τον Μπουμσόνγκ ως το μεγαλύτερο κεντρικό μπακ των πέντε ηπείρων και των επτά θαλασσών.

Η αλήθεια σαφώς βρίσκεται κάπου ενδιάμεσα. Ο Μπουμσόνγκ δεν είναι ο καλύτερος κεντρικός αμυντικός που έχει υπάρξει - αν ήταν δεν θα ερχόταν στην Ελλάδα. [Αλλά ούτε και ο Γκαλάς είναι τόσο καλός κεντρικός αμυντικός - αρκεί να θυμηθούμε το προσωπικό ναυάγιό του στο Μουντιάλ απέναντι σε δευτεροκλασάτες ομάδες όπως το Μεξικό και η Νότιος Αφρική]. Ο Μπουμσόνγκ είναι ένας κεντρικός αμυντικός, καλύτερος από αυτούς που είχε διαλέξει ο ΠΑΟ τα τελευταία χρόνια, μετά την αποχώρηση του Χένρικσεν. Και αν καταφέρει να μην ασχοληθεί με τις ασκήσεις πολιτικής που έγιναν και συνεχίζουν να γίνονται πάνω του, θα είναι ένας παίκτης που θα λύσει το χρόνιο πρόβλημα του ΠΑΟ στο κέντρο της άμυνας.

Αν και το σοβαρότερο πρόβλημα του ΠΑΟ νομίζω ότι βρίσκεται ακριβώς πίσω από τον κεντρικό αμυντικό...