Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Κατ’ αρχάς δε με λένε Μπάμπη, ούτε Babis. Κώστας Γεωργιάδης λέγομαι ή αλλιώς, αυτό που ονομάζουν κάποιοι φίλοι αναγνώστες "διοίκηση του sport.gr". Και διοίκηση και ιδιοκτησία από το 1996, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους.

Οι παλιοί θα γνωρίζουν ότι δεν είμαι καινούργιος στο χώρο της δημοσιογραφίας και του αθλητισμού. Αν ήμουν καινούργιος ίσως και να με έλεγαν Babis, Sakis, Makis ή Lakis. Αλλά δεν με λένε…

Ο Μίλτος χρησιμοποίησε το "Μπάμπης" στο τελευταίο του κείμενο, αναφερόμενος στον "άγνωστο χρήστη", όπως το έχει κάνει πολλές φορές μέχρι τώρα.

Αφού λοιπόν συστηθήκαμε να πούμε και δυο λόγια για τον Μίλτο, αλλά και για τον Χρήστο Σαράντο (και όχι Σαραντίνο), δηλαδή για τους Μπόλεκ και Λόλεκ.

Με δυο λόγια:  Kαι για τους δύο δεν φτάνουν τα λόγια!

Η αλήθεια είναι ότι αν δεν υπήρχαν αυτοί οι δύο από τα πρώτα βήματα του sport.gr (sportline για τους παλαιότερους) το site δεν θα υπήρχε σήμερα και πιθανότατα ούτε χθες, ούτε προχθές. Και αν υπήρχε -πράγμα δύσκολο- θα ήταν ένα άλλο site και όχι το sport.gr.

Το σημαντικό όμως δεν είναι αυτό. Το σημαντικό είναι ότι χωρίς Μπόλεκ και Λόλεκ ούτε εγώ θα ήμουν αυτός που είμαι, ούτε πολλοί από εκείνους που πέρασαν και βρήκαν ένα δρόμο στο δικό τους όνειρο θα το είχαν καταφέρει. Ουσιαστικά χωρίς Μπόλεκ και Λόλεκ δεν θα είχα περάσει με τον ίδιο τρόπο τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου και πολλοί ακόμα που συνεργάστηκαν μαζί τους, σήμερα θα ήταν πιο φτωχοί σε εμπειρίες και συναισθήματα.

Πολλοί από τους φίλους αναγνώστες που έμαθαν τις σχεδόν ταυτόχρονες αποχωρήσεις προσπάθησαν να τις ερμηνεύσουν με όρους αγοράς, με συμπέρασμα να τα χώσουν στον …Babis.

Εχουν δίκιο. Για την αποχώρηση των Μπόλεκ και Λόλεκ στην πραγματικότητα φταίει ο Babis! Kαι o Babis σε όρους αγοράς είμαι και εγώ, είναι ο Μπόλεκ και ο Λόλεκ, είσαστε εσείς, είναι η ίδια η ζωή με τις δυσκολίες, τις απαιτήσεις, τις φιλοδοξίες και τις ανάγκες που ένα sport.gr, αλλά ακόμα κι ένα ολόκληρο διαδίκτυο είναι συχνά πολύ μικρό για να τις καλύψει.

Στεναχωριέστε γιατί θα σας λείψει ο Χρήστος και ο Μίλτος. Να μην στεναχωριέστε γιατί θα τους ξαναβρείτε από άλλες και, θέλω να πιστεύω, καλύτερες θέσεις να επικοινωνούν μαζί σας. Εμείς πρέπει να στεναχωριόμαστε, εδώ στο sport.gr - οι παλιότεροι γιατί θα μας λείψει η καθημερινότητα με δυο καλούς φίλους, οι καινούργιοι γιατί δεν θα έχουν την ευκαιρία να μάθουν από αυτούς.

Προσωπικά δεν έχω λόγια να ευχαριστήσω και τους δύο για όλα αυτά τα χρόνια που μου χάρισαν και την εμπιστοσύνη που μου έδειξαν σε καλές, αλλά κυρίως σε δύσκολες στιγμές. Δε με ενδιαφέρει η επαγγελματική απώλεια, η οποία όπως λέει και ο Μίλτος ήταν νομοτελειακή, αλλά η αλλαγή της καθημερινότητας. Γνωρίζω όμως ότι το επόμενο βήμα τους μπορεί να είναι ακόμα καλύτερο. Κι αυτό είναι κάτι που το εύχομαι για όλους τους φίλους μου, έστω κι αν κοστίζει. Ελπίζω μόνο ο Μίλτος να έχει πλέον καταλάβει από τις αντιδράσεις όλων σας, ότι δεν πρέπει, σε καμιά περίπτωση, να αφήσει τη δημοσιογραφία, όπως είχε αποφασίσει.

Μπόλεκ - Λόλεκ να είσαστε πάντα καλά και ευχαριστώ για όλα.

ΥΓ: Για να μη μπερδευόμαστε, η αναφορά του "κουμπάρου", δίπλα στη σύζυγο,  στο αποχαιρετιστήριο κείμενο του Μίλτου, με αφορούσε άμεσα. Εκτός από όλα τα άλλα, τους έχω παντρέψει!