Τελικά, ο Αλεξάντερ Χλεμπ δεν θα γίνει παίκτης του Ολυμπιακού, παρά το γεγονός ότι ο Λευκορώσος ταξίδεψε στην Αθήνα και φαίνεται να πίεζε για την υπογραφή συμβολαίου.

 

Σε άλλη εποχή, μια μεταγραφή έστω και για τις εντυπώσεις, θα γινόταν χωρίς δεύτερες σκέψεις. Θα την αποφάσιζαν πιο εύκολα οι άνθρωποι του Ολυμπιακού (ή οποιασδήποτε ελληνικής ομάδας είχε τη δυνατότητα) για έναν παίκτη που στο βιογραφικό του γράφει Μπαρτσελόνα, Αρσεναλ και Μπουντεσλίγκα. Πλέον, έχουν «σφίξει τα γάλατα». Λογικό και αυτό…

Υπάρχει, όμως, κάτι ακόμη. Ότι οι ελληνικές ομάδες έχουν – επιτέλους – συνειδητοποιήσει ότι αυτό με το βιογραφικό του κάθε ποδοσφαιριστή που τους προτείνεται, δεν αποτελεί και εγγύηση επιτυχίας. Παραδείγματα από το παρελθόν; Πολλά. Και ο Ντράγκαν Τσίριτς είχε έρθει στην ΑΕΚ από την Μπαρτσελόνα. Ο Ραούλ Μπράβο και ο Φλάβιο Κονσεϊσάο πάλι είχαν έρθει από την Ρεάλ. Αλλά αυτό δεν αρκούσε για να προσφέρουν στις ελληνικές ομάδες. Η οικονομική κρίση με όλα τα στραβά της, δείχνει – τουλάχιστον για την ώρα - να έχει δημιουργήσει μια επιφυλακτικότητα στους ελληνικούς συλλόγους, ακόμη και στον Ολυμπιακό που είναι οικονομικά πολύ πιο δυνατός. Με λίγα λόγια, όπως έπραξαν οι ερυθρόλευκοι στην περίπτωση του Χλεμπ, οι ελληνικές ομάδες έχουν αρχίσει να προτάσσουν τα αγωνιστικά κριτήρια από τις επιλογές εντυπώσεων για επικοινωνιακούς λόγους.

Συγκεκριμένα για τον Χλεμπ, εκτός από το ότι έπιανε θέση ξένου (η οποία όπως είπαμε θα μπορούσε να βρεθεί) ή ότι θα ήταν εκτός λίστας UEFA, μέτρησε επιπλέον ότι τα τελευταία χρόνια περιήγησής του (Στουτγκάρδη, Μπέρμινγχαμ, Βόλφσμπουργκ) δεν έκανε σπουδαία πράγματα. Ακόμη και στην Μπαρτσελόνα που έμεινε τέσσερις σεζόν, μόνο μία στην πραγματικότητα είχε συμμετοχές (συνολικά έκανε 19 αγώνες χωρίς γκολ σε τέσσερα χρόνια). Στη ζυγαριά του Ολυμπιακού, λοιπόν, αυτά μετρούν περισσότερο. Είναι πιο βαριά ακόμη και από το γεγονός ότι ο Χλεμπ κάποτε φόρεσε τη βαριά φανέλα της Μπάρτσα…

Προσπαθώντας α μάθω πράγματα για τον Χλεμπ, επικοινώνησα με ανθρώπους (συναδέλφους) που έζησαν τον Λευκορώσο όταν ήταν στην Μπαρτσελόνα. «Ηταν πολύ αργός, σε κεφάλι και πόδι, για την Μπάρτσα», μου είπαν στην αρχή. Δεν πειράζει, σκέφτηκα, στην Ελλάδα μπορεί και να μοιάζει με… Γιουσέιν Μπολτ. «Επιαξε μόλις μια χρονιά στην ουσία, χωρίς να κάνει το μεγάλο παιχνίδι και στην ουσία, δεν ταίριαξε με την ομάδα», συνέχισαν. Και αυτό δεν πειράζει, στο ελληνικό πρωτάθλημα είναι πολύ πιο εύκολο να κάνεις τη διαφορά, επίσης σκέφτηκα…

Ωστόσο, από Ισπανία μεριά μετέφεραν δύο παραμέτρους πολύ σημαντικές, ενδεικτικές της πτώσης του κορυφαίου Λευκορώσου ποδοσφαιριστή. Πρώτον, ότι πολύ συχνά έδειχνε να μην είναι συγκεντρωμένος στις προπονήσεις της Μπαρτσελόνα. Ασφαλώς και αυτό είναι αυτοκαταστροφικό για έναν παίκτη που θέλει να αγωνιστεί στην ομάδα του Γκουαρντιόλα, όπου ο τρόπος παιχνιδιού είναι πολύ συγκεκριμένος και «δουλεμένος στην προπόνηση», όπως λέμε στην ποδοσφαιρική και κλισέ γλώσσα. Υποθέτω ότι αν η Μπαρτσελόνα δεν έπεισε τον Χλεμπ να συγκεντρωθεί στις προπονήσεις, θα τον έπειθε άραγε ο Ολυμπιακός;

Δεύτερον, όπως μου μετέφεραν από την Ισπανία, οι άνθρωποι της Μπαρτσελόνα και κυρίως το προπονητικό τιμ έκαναν πολλές προσπάθειες να πείσουν τον Χλεμπ να κάνει πρόοδο στην ισπανική γλώσσα. Είναι τακτική του συλλόγου οι ξένοι και μη ισπανόφωνοι ποδοσφαιριστές να μαθαίνουν τη γλώσσα, ώστε να υπάρχει καλύτερη επικοινωνία. Ο Λευκορώσος δεν το πήρε στα σοβαρά. Προφανώς, γιατί δεν είχε πάρει στα σοβαρά την ευκαιρία που του είχε παρουσιαστεί να αγωνίζεται στην Μπάρτσα. Αυτό ασφαλώς και είναι ζήτημα επαγγελματισμού. Ποια ομάδα θα ήθελε έναν ποδοσφαιριστή με τέτοια νοοτροπία στο ρόστερ της; Προφανώς, ούτε ο Ολυμπιακός…